จรรยาบรรณของนักเกาะ

       ในกรณีนี้ขอพูดถึงเกาะพ่อแม่เท่านั้นนะครับ พวกเกาะเมียกินไม่เกี่ยว…

  1. ใช้เงินแต่พอดี
ระหว่างตกงานก็ต้องขอเงินจากพ่อแม่ของเราใช้ไปก่อน แต่จะขอแบบไม่เกรงใจมันก็กระไรอยู่ บางคนขนาดตกงานแต่ใช้เงินมากกว่าเงินเดือนของเพื่อนที่ได้งานทำเสียอีก

  2. วจีไพเราะ
ก็พูดจาพาทีกับพ่อกับแม่แบบไพเราะเสนาะหูมั่ง ไม่ใช่ว่าเป็นภาระให้ท่านแล้วยังกระโชกโฮกฮากใส่ท่านอีก

  3. ประพฤติตัวให้เหมาะสม
ในเมื่องานก็ไม่มีทำ เรียนก็ไม่ได้เรียนแล้ว งั้นก็ต้องมีเวลาว่างพอที่จะช่วยแบ่งเบาภาระดูแลบ้านเรือนจากพ่อแม่บ้างแหละ ประเภทว่างงานแล้วเที่ยวแหลก กลางคืนไปเที่ยวตั้งแต่หัวค่ำยันรุ่ง เช้ากลับมานอน ตื่นมาตอนเย็นให้พ่อแม่กลับจากทำงานมาปลุกกินข้าวเย็นมันก็เกินไป๊…

  4. ไม่ระทมจนท้อ
อาจจะไปสมัครงานมาหลายที่จนหมดอาลัยตายอยาก แต่ก็อย่าเพิ่งท้อนะครับ เราต้องสู้ต่อไป คงมีสักที่แหละครับ ที่เขาเห็นว่าเรามีคุณสมบัติตรงกับที่เขาต้องการ อย่าเอาแต่เกาะพ่อแม่เพราะติดใจในความสบายที่ไม่ต้องทำอะไร อย่างนี้ถือเป็นการผิดจรรยาบรรณที่ร้ายแรงครับ

  5. เรียนไม่พอก็เรียนเพิ่ม
ถ้าเรารู้สึกว่ายังรู้เรื่องอะไรน้อยไปหน่อย หรืออยากศึกษาอะไรเพิ่มเติมเสริมประสบการณ์ชีวิตก็เรียนรู้ไปเถอะครับ ก่อนที่จะไม่มีเวลาเรียน…
 


Copyright (c) 2000, kewkaw.com , All rights reserved.
ติดต่อทีมงาน : webmaster@kewkaw.com