“อ้อยอุมา” เดินออกไปเปิดประตูบ้านอย่างไม่สบอารมณ์นักเพราะกำลังพักผ่อนนอนดูทีวีอย่างสุขสบาย แล้วพอเห็นว่าผู้มารบกวนขัดจังหวะการพักผ่อนวันหยุดคือ “ก๊าวเกียรติ”เธอก็ยิ่งไม่สบอารมณ์มากขึ้น ด้วยว่าเจ้าหมอนี่ตื๊อจีบเธอมานานนักหนาทั้งที่เธอแสดงออกอย่างโจ่งแจ้งว่าไม่ชอบขี้หน้าเขา
         “มาทำไม มีธุระอะไร” เธอถามเสียงห้วนแบบไม่เกรงใจ
         “คือ…ผมจะมาบอกอ้อยว่าผมคงไม่ได้มาให้อ้อยเห็นหน้าสัก 2-3 วัน เพราะผมจะกลับบ้านที่ต่างจังหวัดน่ะครับ ไม่ทราบว่าอ้อยชอบอะไรมั่งครับ ผมจะได้หามาฝาก เอามะม่วงดีมั้ยครับ แถวบ้านผมมีปลูกกันเยอะเชียว ขายไม่แพงด้วย…”
         “ก็ดีค่ะ” เสียงของอ้อยอุมาแช่มชื่นขึ้นบ้างเล็กน้อย “แต่แหม…ถ้าได้ของฝากเป็นมะม่วงที่คุณปลูกเองก็ดีสินะ ซื้อเขามาฝากน่ะไม่สู้ที่เราปลูกเอง รดน้ำพรวนดินใส่ปุ๋ยเอง ดูแลเอาใจใส่เองหรอกค่ะ”
         “เหรอครับ แหะๆ แต่ถ้าผมปลูกเองก็ใช้เวลาตั้ง 2-3 ปีเชียวนะครับกว่าจะได้ผลมาฝากคุณ” ก๊าวเกียรติบอกขณะที่หัวใจพองโตกับถ้อยคำของอ้อยอุมา
         “นั่นแหละค่ะคือจุดประสงค์ ฉันจะได้ไม่ต้องเห็นหน้าคุณนานๆ ไงคะ”
         ว่าแล้วสาวเจ้าก็ปิดประตูใส่หน้าก๊าวเกียรติดังโครม ก่อนจะกลับเข้าไปนอนกระดิกเท้าดูทีวีรายการโปรดต่ออย่างสบายอารมณ์ ...