ใครได้ดูคอนเสิร์ต T.V.5 เมื่อวันที่ 1 ต.ค. บ้างครับ เชื่อว่าถ้าใครได้ดูแล้วคนนั้นเป็นแฟนของ THE SUN ก็คงรู้สึกเซ็งสุดๆ เรารอเค้ามา 2 ปีกว่าอย่างใจจดใจจ่อ แต่เวลาที่เค้ามีทำไมมันน้อยเหลือเกิน วันนั้นพี่ลูกกะโป่งได้ร้องแค่ 4 เพลง อะไรไม่เท่าไหร่ ไอ้วงที่เล่นก่อนโฆษณากันว่าเป็น J ร้ง J ROCK อะไรนั่น ไม่อยากจะด่าเลย...

           O.K. ไม่อยากก็ไม่ด่า ม่วนอู๋มีคติประจำใจอยู่ว่า "ไม่ชอบก็ไม่ฟัง" แค่นั้น ไม่ด่า ไม่หาเรื่องจับผิด แต่มันก็อัดอั้นเหลือเกินสำหรับครั้งนี้ ม่วนอู๋เศร้าตั้งแต่เห็นวงนี้ขึ้นเวทีแล้วครับ แต่ก็ยังแอบหวังว่าคงเล่นกันแค่ช่วงเดียว พอขึ้นช่วงสองก็ยังเป็นวงนี้อีก เลยรุ้สึกเกลียดเบ๋เก๋อรี่ขึ้นมาจับใจเลย ด้วยความจริงใจ เต็มใจ และหมดทั้งใจ เบ๋เก๋อรี่ครับ คุณทุเรศสุดๆ

           แล้วแฟน THE SUN คนไหนได้ดูคอนเสิร์ตช่อง 9 เมื่อวันอาทิตย์ที่ 8 ต.ค. บ้างมั้ยครับ ม่วนอู๋ว่าถ้าใครได้ดูคงรู้สึกหดหู่ แล้วก็ใจหาย วงที่เคยยิ่งใหญ่ มีคนติดตามมากมายขนาดที่ไม่สามารถถ่ายทอดออกอากาศได้ เพราะมีคนมาดูเยอะจนเกิดเหตุวุ่นวาย ควบคุมเหตุการณ์ไม่ไหว มาถึงวันนี้ทำไมคนมันโหรงเหรงอย่างนั้น หมดราศีไปเลย ขวัญใจของม่วนอู๋ เพื่อนๆ ว่ามั้ย พี่ลูกกะโป่งคิดผิดหรือเปล่าที่ไปซบอกเบ๋เก๋อรี่ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด แต่สำหรับแฟนเพลง ม่วนอู๋ว่าพวกเราคงอยากให้พี่ลูกกะโป่งอยู่ค่ายใหญ่ๆ ที่มีสื่ออยู่เยอะน่าจะดีกว่า อย่างน้อยเราก็ได้เห็น ได้รู้ข่าวคราวความเคลื่อนไหวมากขึ้นกว่านี้ ชุดหน้าไปอยู่แกมกี่เถอะพี่ลูกกะโป่ง พอดีกว่า ไม่อยากพูดเรื่องเสียอารมณ์ มาพูดเรื่องของเราดีกว่า เพราะว่าวันนี้ม่วนอู๋จะพาเพื่อนๆ เข้าถ้ำแล้ว

           ก็อย่างที่บอกไว้ว่าไฟลท์นี้ม่วนอู๋ GO BY รถตู้ ก็เลยมาขึ้นรถที่ออฟฟิศ แถวๆ ดินแดง แล้วก็ตรงไปขึ้นทางด่วน ข้ามสะพานแขวนไปชายแดนกทม. ใช้เวลาไม่นานนัก รถราไม่ติดเพราะเป็นวันหยุด เรายึดถนนเพชรเกษมไว้ในครอบครองเป็นระยะทางประมาณ 256 กม. ถึงสี่แยกปราณบุรี แล้วก็มุ่งหน้าไปอีกไม่กี่สิบกิโล ถึงจุดหมายปลายทางที่หมู่บ้านบางปูเวลา 11 โมงกว่าๆ จึงสำรวจภูมิประเทศกันก่อน อ้อ! มีอยู่อย่างนึงที่เตือนกันไว้ ถ้าเพื่อนๆ มีโอกาสไป ขอแนะนำว่าอย่าได้มาฝากท้องที่หมู่บ้านบางปูนี้เลย คือว่ามันไม่อร่อยน่ะ ถ้าเป็นไปได้ก็จัดการมาให้พร้อม ตามทางมีร้านดีๆ เยอะ หรือไม่ก็ที่สี่แยกปราณบุรีนี่แหละ จะซื้อจะใช้ขาดเหลืออะไรก็จัดการซะให้เรียบร้อย

             นอกจากทิวทัศน์ที่สวยใช้ได้แล้วที่นี่ก็ไม่พลุกพล่านนัก

                        ลานกว้างบริเวณที่พักสำหรับกิจกรรมรอบกองไฟ

           เมื่อมาถึงหมู่บ้านบางปู มีทางอยู่ 2 ทาง ที่จะไปให้ถึงหาดแหลมศาลา ซึ่งเป็นที่ตั้งของถ้ำพระยานคร คือ
            1. เรือ มีเรือของชาวบ้าน คิดค่าบริการไม่แพง ใช้เวลาไม่มาก ถ้ากลับในวันนั้นเข้าใจว่า 150 บาท (หมายถึงไป - กลับ) แต่ถ้าไปส่งอย่างเดียวก็ 100 บาท เรือวิ่งอ้อมแหลมเทียนไปก็ถึงหาดแหลมศาลาแล้ว
            2. เดินข้ามเขาไป ม่วนอู๋เลือกวิธีนี้แหละ ยังหนุ่มยังแน่น แรงยังมี แล้วที่สำคัญเวลาขึ้นไปที่สูงๆ แล้วมองลงมาเห็นทะเล เห็นฟ้า เห็นภูผา เวิ้งน้ำ วิบวับระยิบระยับ พับพราว โอ้! ว้าว โอ้! ว้าว เรื่องเหนื่อยมันไม่เท่าไหร่หรอกครับ ได้เห็นอะไรมากกว่าคนอื่นนี่สิ กำไรเนื้อๆ เดินไปเรื่อยๆ ไม่ต้องรีบ จำไว้ว่ามาเที่ยว พอข้ามเขาแหลมเทียนมาสำเร็จ จะมีป้ายปักไว้ข้อความว่า "สุขภาพของท่านยังดีอยู่" หรืออะไรทำนองนี้แหละ ไปดูนะเพื่อนๆ แล้วหันไปมองที่ป้ายนี้ อยากรู้จังว่ารู้สึกอย่างไร เพราะม่วนอู๋ชี้ให้เพื่อนที่ไปด้วยกันดู แต่ละคนไม่ร้องเว้ย! ก็โธ่เว้ย! ไม่รู้จริงๆ ว่ารู้สึกอย่างไร

           พอมาถึงแหลมศาลา จัดการติดต่อเจ้าหน้าที่ขอกางเต็นท์ เสียค่าธรรมเนียมนิดหน่อย กางเต็นท์เสร็จก็ขอลงเล่นน้ำทะเลก่อนละ น้ำทะเลที่หาดนี้ไม่ค่อยสวย เพราะน้ำขุ่น แล้วหาดก็ยาว เดินไปตั้งไกลน้ำยังไม่ลึกเลย แต่ไหนๆ ก็มาแล้ว ก็เลยเล่นซะหน่อย แล้วไหนๆ ก็เล่นแล้วก็เลยทำเป็นสนุก พอสนุกแล้วก็เลยมันเลยว่ะ แต่ละคนเล่นน้ำกันจนหมดแรง ขนาดฝนตกอย่างหนักก็ยังลอยคอกันไม่ยอมขึ้น มองไปมองมาคล้ายๆ พวกเรฟูจีเหมือนกัน จนฟ้าผ่าลงข้างๆ นั่นละ ถึงวิ่งขึ้นฝั่งกันน้ำบานเลย
            ประมาณบ่ายแก่ๆ ฝนหยุดตกได้เวลาหุงหาอาหารพอดี อิ่มหนำแล้วรีบพักผ่อน พรุ่งนี้จะไปถ้ำเดี๋ยวไม่มีแรงเดิน ที่นี่มีบ้านพักไว้บริการด้วย แต่ต้องจองก่อน หรือจะนอนเต็นท์อย่างม่วนอู๋ก็ไม่มีปัญหา มีห้องน้ำบริการเพียงพอ มีร้านอาหารด้วยถ้าไม่อยากทำกินเอง
            วันต่อมาก็ถึงเวลาจะไปสำรวจถ้ำกันละ จากที่พักริมหาด เราก็มุ่งหน้าไปขึ้นเขา ขึ้นๆ ลง ปีนๆ ป่ายๆ หยุดๆ เดินๆ หยุดเดินบางช่วง แต่ก็แข็งใจพยายามเดินต่อ ใช้เวลาไม่นานนัก ลงไปถึงถ้ำ ภายในถ้ำมีสิ่งน่าสนใจมากมาย บางอย่างเป็นประวัติศาสตร์ เช่น ลายพระหัตถ์ของล้นเกล้าถึง 2 พระองค์ แต่จะเป็นพระองค์ใด? ขอให้เพื่อนๆ ไปดูกันเอง อีกทั้ง พระที่นั่งคูหาสวรรค์ ที่ปัจจุบันเป็นตราประจำจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ต้นไม้มีพิษ หินรูปจระเข้ ที่ออกจะผิดธรรมชาติเห็น จะเป็นกองหินที่มีคนมือซนมาก่อไว้ ว่ากันว่าใครจะก่อไว้สูงอย่างไร วันรุ่งขึ้นกองหินเหล่านั้นก็จะกลับคืนสภาพเดิม ไม่รู้ว่าใครไปทำล้มเนาะ!   

กลุ่มนี้สนุกอยู่กับกิจกรรมปีนเขาที่หน้าผาใกล้ชายหาด

ม่วนอู๋กะเจ้าจอยจอมลุยถ่ายรูปคู่หน้าพระที่นั่งคูหาสวรรค์ไว้เป็นที่ระลึก

สภาพภายในถ้ำพระยานครกว้างขวางมาก

           ใช้เวลาอยู่ในถ้ำประมาณ 2 ชั่วโมง ถึงเวลาเหนื่อยอีกแล้ว เดินกลับไปที่ตั้งแคมป์ หุงหาอาหาร อิ่มหนำแล้ว เก็บข้าวเก็บของ ขากลับนั่งเรือราคา 100 บาท นั่งได้ 10 คน ถูกจัง แค่คนละ 10 บาท ยังไม่มืดมากนัก ก็กลับมาถึงกรุงเทพฯ แถมยังมีเวลาแวะซื้อขนมหม้อแกงที่เพชรบุรีอีกต่างหาก พระราชวังบ้านปืนก็ไปแวะมาด้วยแหละ สวยจัง ถ้ามีเวลาไปก็ไปเถอะนะ ถ้ำพระยานคร ใครชอบนอนเปล มีต้นสนไว้ผูกเปลนอนด้วย สำหรับม่วนอู๋ที่นี่พูด ได้คำเดียวว่าแจ๋วจิงจ้ะ ซาหวักลี