อีกแล้ว! อีกแล้ว! ตั้งแต่โด่งดังกลายเป็นนักเขียนสารคดีบ้างไม่ดีบ้างเชิงท่องเที่ยว จะไปไหนทีก็กลายเป็นเรื่องใหญ่ ใครๆ ก็จะขอไปด้วยกันทั้งนั้น การเดินทางด้วยรถประจำทางก็เลยไม่สะดวกซะแล้นนน...ไอ้ครั้นจะปฏิเสธว่าขอเถอะครับ ขอความสงบสุขความเป็นส่วนตัวให้ม่วนอู๋ได้เดินทางตามลำพังกับแควนสาวและทีมงาน ก็กลัวว่าใครๆ จะหาว่าโด่งดังแล้วใช่ไหมถึงทำเป็นหยิ่ง ขอไปด้วยแค่นี้ก็ต้องปฏิเสธ แหม! คนใจดีมีน้ำใจอย่างม่วนอู๋จะปฏิเสธใครได้ลงล่ะครับ และในที่สุดแผนการเดินทางด้วยรถประจำทางของม่วนอู๋จึงเป็นอันพับไป แล้วงัดแผนใหม่ขึ้นมา แผนใหม่ที่ว่าไม่ใช่อื่นไกลรถตู้นี่ไงของคุ้นเคยกัน

        (ข้อเขียนข้างต้นผมล้อเล่นนะครับ โด่งดังภาษาอะไร เขียนไปเป็นเดือนๆ มีคนเปิดดูไม่ถึง 100 ก็เลยอยากจะขอความเมตตา ถ้าผู้ใด๋คลิกมาที่ข้อความนี้ ขอให้ท่านส่งข่าวและเผยแพร่ web นี้ไปสู่เพื่อนฝูงและญาติมิตรเป็นจำนวน 20 คน ถ้าใครทำตามจะได้ดิบได้ดี มีโชคมีลาภ กิจการเจริญ ทำมาค้าขึ้น การเรียนดีมีสมาธิ หากใครไม่ทำตามขอให้เป็นโรคคลั่งอินเทอร์เน็ต.... พระครูวิจิตรธรรมโชติ)

     ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เพื่อนๆ ท่านใดที่ต้องการขึ้นเขาใหญ่โดยรถประจำทางก็ขอเชิญได้ตามสะดวก โดยดูข้อมูลจากที่ม่วนอู๋เคยเกริ่นไว้ในตอนที่แล้ว แต่ตอนนี้ม่วนอู๋ขอโทรศัพท์ติดต่อรถตู้ก่อนเน้อ อันว่ารถตู้นั้นมีให้เลือกมากมาย ราคาก็หลายหลาก แต่ส่วนใหญ่จะใกล้เคียงกันประมาณวันละ 1.400 - 1,800 บาท ก็ขอให้เพื่อนๆ ที่สนใจจะเดินทางโดยรถตู้ขยันโทร.หน่อยละกัน เห็นเบอร์โทร.ที่ไหนไม่ว่าจะท้ายรถหรือป้ายก็จดไว้ ต้องการใช้เมื่อไหร่ก็ลองโทร.ดู ม่วนอู๋เคยโทร.เจอรถตู้วันละ 1,300 บาท ไปน้ำหนาวนะครับไม่ใช่สนามหลวง ก็ชั่งใจอยู่ว่าจะเอาดีมั้ย? ถูกเหลือเกิน น้ำหนาวไม่ใช่ใกล้ๆ ตามธรรมเนียมแล้วยิ่งไกลก็ต้องยิ่งแพง ไหงคราวนี้มันถูกจัง กลัวว่าจะเจอรถประเภทวิ่งไปซ่อมไปนี่สิ เพื่อนๆ อาจจะงง อ้าว! แล้วทำไมไม่ลองเอาเจ้ารถตู้วันละ 1,300 ไปเขาใหญ่ล่ะ จะติดต่อเจ้าอื่นทำไม? ไอ้เรื่องนี้ม่วนอู๋ก็มีความเห็นว่าก็นั่นนะสิ งงตัวเองอยู่เหมือนกันเนี่ย เหอ เหอ เหอ

       ชั่งใจกันอยู่นานครับ คุยกับเพื่อนๆ ที่ไปด้วยกันก็ตกลงว่าเอารถตู้เจ้าเดิมดีกว่า แพงกว่า 100-200 แต่สบายใจได้เรื่องสภาพรถ เพราะคราวนี้เวลาน้อยจริงๆ มีแค่เสาร์กับอาทิตย์ แถมวันอาทิตย์ก็ต้องรีบกลับมาส่งเพื่อนคนหนึ่งไปสอบให้ทัน 4 โมงเย็นที่ราชภัฏจันทรเกษม ไอ้เรื่องจะเสี่ยงเอารถเจ้าใหม่ราคาถูกจึงเป็นอันพับไป
       โปรแแกรมการเดินทาง ของคณะม่วนอู๋ Go to The Big mountain วันแรก พบกันเวลา 08.00 น. ออกเดินทาง ใช้เส้นทางปราจีนบุรี - นครนายก 11.00 น. ถึงเขาใหญ่ เยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์สัตว์ ติดต่อเช่าเต็นท์ ที่พักรับประทานอาหาร พักผ่อนตามอัธยาศัย 14.00 น. ไปน้ำตกเหวนรกและชมจุดชมวิวต่างๆ 16.00 น. กลับที่พักชมน้ำตกผากล้วยไม้ เล่นน้ำลำธารหลังที่พัก 18.00 น. เตรียมรับประทานอาหาร พักผ่อนตามอัธยาศัย 21.00 น. นั่งรถส่องสัตว์ 24.00 น. พักผ่อนตามอัธยาศัย (นอน) วันที่สอง 08.00 น. รับประทานอาหารเช้า เตรียมเก็บของกลับบ้าน 11.00 น. เดินทางกลับใช้เส้นทางโคราช - สระบุรี และถ่ายรูปตามจุดชมวิวต่างๆ 13.00 น. แวะซื้อของฝากที่ระลึกต่างๆ 16.00 น. ถึงกทม.พาเพื่อนไปถึงห้องสอบทันเวลาอย่างฉิวเฉียด

        เวลามีน้อยจั๊งซี้ การทำอาหารรับประทานเองจึงไม่ค่อยสะดวก แต่ไหนๆ ก็ไหนๆ เพื่อให้เป็นธรรมเนียมปฏิบัติและเป็นเยี่ยงอย่างต่อไป ม่วนอู๋จึงขอเสนอเมนูเด็ดไว้สัก 1 อย่าง ว่าแล้วก็เชิญบรรเลง ตุ๊เรง เตร่ง เตรง กันเลย
 
      น้ำพริกหมูโคราช
        ไหนๆ ก็จะไปเขาใหญ่ ส่วนหนึ่งของเขาใหญ่ก็อยู่ในโคราช ม่วนอู๋จึงขอเชิญชวนเพื่อนๆ มารู้จักกับอาหารพื้นบ้านเมืองย่าโมกันดีมั้ยเอ่ย เอ้า ใครว่าดียกมือขึ้น
        ส่วนประกอบ หมูสับ รากผักชี กระเทียม หอมแดง พริกป่น น้ำตาลปี๊บ น้ำปลา ผงชูรส (ไม่ชอบก็ไม่ต้องใส่)

        วิธีทำ
หัวกระเทียมหอมแดงรากผักชี         สามสิ่งนี้ใส่ครกโขลกโขยกขยัน
พอแหลกดีมีหมูสับจับรวมกัน         พริกป่นนั้นใส่แล้วโขลกอีกที
เสร็จขั้นตอนตำน้ำพริกแล้วละนะ         ตั้งกระทะรอท่าอย่าหน่ายหนี
ใช้ไฟกลางเหยาะน้ำมันกะให้ดี         ครั้นพอมีควันก็เอาน้ำพริกรวน
หมูเริ่มสุกขลุกขลิกพลิกอย่าช้า        เติมน้ำปลาน้ำตาลปึกไม่ผันผวน
ปรุงรสไปตามใจตามสมควร        เร่งมือด่วนนานไหม้หนอจะขอเตือน
เสร็จเรียบร้อยล้อมวงนั่งพร้อมหน้า คดข้าวมาน้ำพริกคลุกสุขใดเหมือน
ผักดิบผักสดอย่าลืมเลือน         พรรคพวกเพื่อนยิ้มแหยแหมเผ็ดจริง...

      เช่นทุกครั้ง ม่วนอู๋ขอเสนอเพื่อนๆ ก่อนทำอาหาร ขอให้ใช้จินตนาการถึงหน้าตาและรสชาติของอาหารก่อน แล้วก็ทำตามไปตามความรู้สึกนึกคิดขึ้น ชอบเผ็ดใส่พริกเยอะ ชอบหวานใส่น้ำตาลแยะ ทำไปตามความต้องการของตัวเองดีกว่าทำไปตามสูตรเป๊ะๆ น้ำพริกหมูโคราชนี้บางบ้านผัดใส่มะเขือเทศด้วย แหม! ช่างคล้ายน้ำพริกอ่องของชาวเหนือซะจริงเนอะ แค่เปลี่ยนจากพริกป่นเป็นพริกแห้ง แล้วก็เอารากผักชีออกไป ก็ได้น้ำพริกอ่องแล้ว

       ก่อนจากกันขอแจ้งข่าวร้ายให้ทราบ ด้วยความเจ๋อของม่วนอู๋ จึงได้เสนอคอลัมน์ใหม่ "ม่วนอู๋ท็อบไฟว์" ติดตามชมได้ ใน web กิ๊วก๊าว นี้แหละเน้อ...คนอะไรก็ไม่รู้ สะเหร่อจริงๆ แฮ่ แฮ่ ซาหวักลี